Ervaringen stoppen met roken

Cornelie: Ik heb een biertje gedronken.
 
Vriendin Cornelie: En niet gerookt! Ik heb erop gelet. Ze heeft niet gerookt. Ik ben haar eigen oude mattie van roken: ze heeft niet gerookt.
 
Cornelie: Ik had altijd de associatie met een sigaretje: het is gezellig. Ik rook ze het meest als ik ook een biertje erbij had. Als ik nu ga stappen, dan focus ik me meer op de mensen die dat biertje doen zonder sigaretje en die het ook gezellig hebben.
Iedereen weet dat roken slecht is. Ik heb een dochtertje van 5 en die wil ik oud zien worden, dus moet ik zorgen dat ik zelf oud word. Ik denk niet dat roken een verstandige keuze daarbij is.
Met Stoptober heb ik de laatste poging gedaan en ieder jaar met 1 januari. Maar dit doe ik dan altijd 2 januari, omdat ik toch op oudjaarsavond en nieuwjaarsdag nog wil roken. 2 januari heb ik het 2 dagen volgehouden en met Stoptober had ik het een week volgehouden.
Dan zit je in een café. Maar misschien is het nu anders, omdat echt die rookruimte er niet meer is. Er zitten toch veel mensen te roken en in die rookruimte is het toch op een of andere manier altijd heel gezellig. Dus ik heb al bedacht, misschien moet ik hele nieuwe vrienden gaan zoeken die helemaal niet roken. Omdat het makkelijker is om niet te roken als je met mensen omgaat die niet roken.
Ik heb niet het gevoel dat ik echt aan die nicotine verslaafd ben, maar misschien ben ik dat wel. Dat zal wel. Ik heb niet dat ik ga trillen als ik een dag niet rook. Het is zo de gewoonte. Altijd als ik naar mijn werk rij en als ik terugrijd, dan rook ik een sigaretje.
Ik hoop gewoon heel erg dat het gaat lukken, want ik wil heel graag stoppen. Het is een hele rare gewoonte. Ik wil echt stoppen, maar ik vind het gewoon heel lastig om te stoppen.
 
Stoppen-met-roken-coach Pauline: Hoeveel sigaretten rook je per dag?
 
Cornelie: Nou, dat verschilt dus heel erg. Vandaag weer 2 meer, want nu ben ik hierheen gereden, sigaretje gerookt.
 
Pauline: De trek die komt, maar die gaat ook weer.
 
Cornelie: Die gedachte aan een sigaret, dat als je een sigaret wil roken: na 3 minuten is dat weer weg. Ik zat soms bijna te tellen wanneer dan die 3 minuten weer waren afgelopen. Maar het is echt zo.
 
Pauline: Als je dan gaat stoppen en je weet waar die momenten gaan komen, dan is het goed om te bedenken: Wat ga ik doen om me af te leiden? Hoe ga ik dat doen op de vrijdagavond?
 
Cornelie: Die is het belangrijkste. Hoe ga ik dat doen op die vrijdagavond als ik dat biertje in mijn hand heb en mijn ruggengraat is iets slapper.
 
Cornelie in het uitgaansleven: Ik heb een biertje gedronken.
 
Vriendin Cornelie: En niet gerookt! Ik heb erop gelet. Ze heeft niet gerookt. Ik ben haar eigen oude mattie van roken: ze heeft niet gerookt.
 
Cornelie: Het is me gelukt vandaag!
 
Cornelie: Ik had altijd de associatie met een sigaretje: het is gezellig. Ik rook het meest als ik ook een biertje erbij had. En nu als ik ga stappen, dan focus ik me meer op de mensen die dan dat biertje doen zonder sigaretje. En het ook gezellig hebben, want dat kan best wel. Het zit gewoon in je hoofd.
In het Rode Kruis ziekenhuis heb ik een boek meegekregen: Nederland stopt met roken. Er staan dingen in die je niet weet. Ik dacht altijd: roken, er zit teer in, dat is slecht, krijg je longkanker van. Maar in zo’n sigaret zitten toch nog wel veel meer dingen die ook heel slecht en smerig zijn. Waarvan je dan ook denkt: je bent gek dat je dat tot je gaat nemen.
 
Pauline: Deze stofjes worden er ook mede in gedaan om het roken mogelijk te maken. Heel veel stofjes zijn bedoeld dat je die rook wel kan inhaleren, dus om je longen wat rustiger te maken, wat breder te maken, dat je niet gaat hoesten.
 
Cornelie: Toen heb ik op dinsdagmiddag, nu 10 weken geleden, mijn laatste sigaret ’s middags gerookt. Ik heb nooit een sigaret meer in mijn handen gehad.
Enige advies is gewoon kijken naar mensen die niet roken of die nooit gerookt hebben, dat die ook een normaal leven kunnen leiden zonder die sigaret. Dus waarvoor zou jij die sigaret nodig hebben om iets te doen? Want je hebt die sigaret nergens voor nodig en je moet voor jezelf proberen die gewoontes te doorbreken.
Als je nou begint met eentje, bij mij was het dus altijd die sigaret in de auto naar werk toe. Zodra ik in mijn auto stapte, stak ik eigenlijk een sigaret op. Heerlijk muziekje aan en een sigaretje erbij. Als je die gewoonte eruit fietst, dan ben je al een heel eind op weg.

Joris: Ik heb vrijdag een feestje gehad in een café en ik kreeg een sigaret aangeboden. Ik heb ja gezegd. Ik moet bekennen: ik heb ervan genoten. Er zit gewoon een verslaafde jongen in mij die die heel erg trekt aan die sigaretten nog.
Als ik ’s ochtends opsta is eigenlijk het eerste wat ik doe is een pot koffie zetten en een sigaretje roken. Ik vind dat ook gewoon fijn. Dan sta ik daar alleen buiten. Ik kijk om me heen, ik zie de lucht, ik zie de vogels. Ja, dit zijn wel ritueeltjes die erbij horen bij mij.
Ik werk als psychiatrisch verpleegkundige bij de Support in Eindhoven. Volgens mij bijna alle cliënten waarmee ik werk, die roken. En het is natuurlijk heel makkelijk om samen met de cliënt een sigaretje te gaan roken, in plaats van tegenover elkaar aan tafel te gaan zitten, want dat heeft gelijk lading. Terwijl als je samen langs elkaar loopt dat praat veel makkelijker. Dat sigaretje helpt daar enorm bij.
Een verslaving is dat je van iets afhankelijk bent en daar eigenlijk niet zonder kan en zonder wil en dat het in je hoofd blijft spoken. Dat is als je op een trein staat te wachten, als ik naar mijn werk fiets. Ja, ik heb heel veel van die momenten dat ik denk: hier hoort een sigaretje bij.
Mijn ouders hadden vroeger zo’n potje met sigaretten. Dat was heel gewoon. Als er bezoek was, dan stonden er sigaretten en sigaren op tafel. En ja, dat bietste ik er wel eens 1 uit. Ik was een jaar of 13/14 denk ik. Dat vond ik heel erg vies en ik heb alleen maar gehoest. Maar toch is dat interessant en ik denk dat ik vanaf mijn 16e/17e wel dagelijks ben gaan roken.
Ik sta ermee op en ik ga ermee naar bed. En daar moet iets voor in de plaats komen. Wat dat dan gaat zijn, hoe dat gaat lopen en hoe moeilijk dat gaat worden, dat vind ik wel heel spannend. Het is me nog nooit gelukt en ik zou het heel mooi vinden als het op deze manier wel zou lukken.
 
In het Rode Kruis Ziekenhuis in Beverwijk spreekt Pauline Haasbroek met Joris.
 
Pauline: Hey Joris. Goedemorgen! Je mag op een schaal van 0 tot 10 aangeven hoe graag je wilt stoppen met roken.
 
Joris: Een 8 denk ik. Ik vind het spannend, maar ook omdat ik eigenlijk al voor mijn gevoel mijn hele leven rook en geen idee heb hoe het leven er daarna eruit gaat zien. En daar kijk ik naar uit en zie ik tegenop moet ik bekennen.
 
Pauline: Waar zit jouw vertrouwen op dit moment als je dat mag inschatten?
 
Joris: Op 6-7.
 
Pauline: We werken met het boek Nederland Stopt Met Roken. Achterin staat een plan, die krijg je van mij op papier mee. De bedoeling is dat je stoppen met roken goed gaat voorbereiden.
 
Joris: Dan gaat het beginnen en dan kom je op een longafdeling en dan denk je: dat is echt niet oké, daar heb ik niks te zoeken, want ik voel me eigenlijk best oké.
Dan ga je het gesprek aan over roken. Er gaat een periode overheen waarin je een plan moet maken van: Hoe ga je dat doen? Wat zijn je valkuilen? Daar ben ik best wel druk mee bezig geweest. Ik heb het idee dat ik thuis mijn dingetjes wel redelijk geregeld heb, maar op mijn werk vind ik het best wel lastig. Omdat ik werk met mensen met een verslaving, mensen die zelf roken. Waarbij het heel gemakkelijk is om samen met een cliënt een sigaretje te roken.
 
Pauline op de rookstoppoli: Dit is de nicotinespiegel in het bloed bij iemand die rookt. Wat je ziet is dat het heel erg op en neer gaat. Wat gebeurt er nou? Als je een sigaret opsteekt, gaat de nicotine direct naar de hersenen, binnen een paar seconden. De fabrikant heeft onder andere ammoniak aan de tabak toegevoegd, om dit (het dal van een grafieklijn) zo snel mogelijk te laten plaatsvinden. Hoe sneller, hoe verslavender. Op het moment dat het in de hersenen komt, komt er een stofje vrij, dopamine. Op het moment dat je hem uitdoet, zakt direct de spiegel weg. Binnen een half uur heeft je lichaam last van ontwenningsverschijnselen. Zo ben je de hele dag bezig om die ontwenningsverschijnselen weg te roken.
 
Joris: De coach werkt wel. Want die zet de dingen voor mij op scherp en dat is wat ik nodig heb.
 
Pauline: Is roken gezellig?
 
Joris: Ik vind van wel.
 
Pauline: De situatie is gezellig, je hebt altijd gerookt, dus je krijgt op momenten dat je die gezelligheid voelt dat belletje: roken. Maar uiteindelijk doet die sigaret natuurlijk helemaal niks.
 
Joris: Daar liggen vooral mijn valkuilen. Ik heb ontdekt dat ik mijn collega’s vooral heel hard nodig ga hebben de komende tijd. Ik heb dat bij een eerdere poging gehad dat ik op mijn werk was. Ik zeg: ik heb nu zucht (trek). Ik heb zin om jou te slaan, maar dat doe ik niet. Ja, en dan? Ja, dan bespreek ik dat met een collega en dan gaat het ook weer over.
 
Pauline: Ja, de trekt die komt, maar die gaat ook weer. Het duurt 3 minuten. Het is goed om te kijken: wat kan ik hier nou doen om er doorheen te komen? Dit kan een slokje water zijn. Ik zeg al bijt je in een citroen, maar die gedachte moet even weg. Op verschillende situaties moet je verschillende dingetjes bedenken. Dus het helpt om inderdaad een collega om hulp te vragen die je even afleidt.
 
Joris: Morgen hebben wij teamdag, dan gaan we ‘s middags leuke dingen doen en ’s avonds gaan we een hapje eten en misschien nog een beetje drinken en een dansje wagen. Dat wordt mijn laatste dag dat ik rook. Woensdag wil ik wakker worden en wil ik niet-roker zijn.
 
Joris: Hallo allemaal, ik ben vandaag een week gestopt met roken. Ik moet bekennen, ik vind het heel erg pittig. Vooral de eerste dagen waren echt rampzalig. Op die momenten van zucht (trek) kan ik echt wel door de grond gaan van ellende. Dan weet ik dat het 2-3 minuten duurt en dat het dan weer overgaat. Maar ik vind het heftig. Op dat soort momenten voel ik me echt heel erg zwak en ellendig. En ja, dan wacht je tot het voorbijgaat of je zoekt wat afleiding en ik benoem het aan collega’s. Maar ik moet bekennen: ik word er altijd helemaal gek van.
Ik heb vrijdag een feestje gehad in een café. Daar ben ik echt bewust de hele avond binnen geweest. Dat ging eigenlijk heel erg goed. En ’s avonds gingen we naar huis en daar stonden we nog te kletsen met wat mensen en ik kreeg een sigaret aangeboden. Ik heb ja gezegd. Ik moet bekennen, ik heb ervan genoten. Er zit gewoon een verslaafde jongen in mij die die heel erg trekt aan die sigaretten. Dat is niet morgen opgelost.
Vooral thuis heb ik het moeilijker dan op mijn werk. Dat had ik niet verwacht. Ik werk in de psychiatrie, waar veel mensen roken, maar ik kan daar ook wel gewoon bij collega’s zeggen hoe ik me voel. Er is begrip en afleiding. Thuis, vooral als ik alleen ben, dan denk ik zoek het uit, ik ga gewoon weer beginnen. Maar dat heb ik tot dusver nog niet gedaan, dus daar ben ik eigenlijk best trots op, maar leuk is anders. Ik blijf gewoon gestopt met roken.
Ik heb het idee dat ik sterker moet worden en makkelijker nee moet kunnen zeggen. Zeker in bepaalde situaties vind ik dat lastig omdat er nog een verslaafde jongen zit die denkt: “O, dat is een mooi moment en ik kan daarna wel weer de draad oppakken.” Maar ik weet dat ik het mezelf steeds moeilijker maak. Dus die verslaafde jongen moet gewoon langzaamaan verdwijnen denk ik. Ik denk dat het gewoon tijd nodig heeft om sterker te worden en om de ballen te hebben die ik nodig heb.

Ik ben Delia, ik ben 52 jaar en ik heb vanaf mijn 15e ongeveer gerookt. Sinds juni 2015 ben ik gestopt. De aanleiding voor mij was: ik wilde van de verslaving af.

Ik ben naar mijn huisarts gegaan en hij kwam met het voorstel om me aan te melden bij de stoppen met roken poli in het ziekenhuis. Toen ben ik in de groep terechtgekomen. Dat is een groep die bestaat uit, ik geloof maximaal 14 mensen. 1 Keer per maand kom je bij elkaar en dan kom je omstebeurt aan het woord en kun je je zegje doen waar je last van hebt, waar je tegenaan bent gelopen, wanneer je eventueel moeilijke momenten hebt gehad. En dat is gewoon heel fijn. Vanwege je ontwenningsverschijnselen denk je dat je alleen bent, dat jij het alleen zo voelt. Maar dan zit je in zo’n groep en dan hoor je dat andere mensen ook daar last van hebben en die het op bepaalde manieren toch zien op te lossen of juist andere dingen gaan doen die je normaal niet zou doen.

Dus die begeleiding vanuit zo’n ziekenhuis, dat is echt zo top!
Je kunt eventueel als je dat wil medicatie ook krijgen. Dat wordt ook vergoed door het ziekenhuis, dus dat helpt je ook gewoon een beetje door de eerste moeilijke periodes heen.

Ja, inderdaad, het is het is soms lastig. Je hebt soms lastige momenten. Je slaapt eens wat slechter. Inderdaad ja, je komt een paar kilo aan en dat is heel vervelend. Maar ja, dat dat is allemaal maar tijdelijk.
Maar wat het voor mij op de lange termijn en gewoon voor de rest wat het oplevert is: ik ben van die verslaving af. Ik hoef niet meer te kijken, ik hoef niet meer op te letten, ik hoef niet meer te denken mag ik hier roken, oan ik hier roken, waar wordt er gerookt, wie rookt er? Ik hoef niet meer de winkel uit en ’s avonds mijn sigaretjes te tellen van oh, ik heb er nog 2 en morgenochtend heb ik niet meer. Ik ben van die verslaving af!

Hoi, mijn naam is Michael, ik ben 29 jaar. Ik ben nu sinds kerst 2014 gestopt met roken. Ik heb 10 jaar lang gerookt, op de dag af. Ik rookte zware shag, ik denk wel 25 peuken per dag en ik ben in één keer gestopt. Ik had gewoon de behoefte niet meer om te roken.

Plus ik kreeg van mijn kinderen en mensen om me heen wat vaker de opmerking van ‘het stinkt, je ruikt naar sigaretten, vies’ en dan ga je toch nadenken: hoe ga ik hun uitleggen dat het niet goed is als je zelf elke dag naar de naar de rook stinkt?

Plus het feit dat ik familie verloren ben door het roken. En dan denk je gewoon bij jezelf van ja, je bent er verdrietig omdat je je familie kwijtraakt, maar je bent zelf hard op weg om de volgende te worden. En dat heeft me eigenlijk doen besluiten om gewoon in één keer te stoppen.

De eerste 2-3 weken wist ik echt niet wat me overkwam. Ik kreeg last van zweten, soort paniekachtige gevoelens. Ik wist echt niet wat er gebeurde. Ik had nooit verwacht dat het door roken zou komen als je ging stoppen, dat het zo zou voelen. Maar uiteindelijk gewoon volgehouden en niet meer aan denken. Uiteindelijk zijn de klachten die je krijgt van het stoppen met roken minder erg als de klachten die je gaat krijgen als je blijft roken. En daar heb ik me aan vastgehouden.

De laatste poging en eigenlijk dat het gelukt is, heb ik gewoon ook, ik heb niemand verteld van joh ik ga stoppen, Ik heb het gewoon gedaan, niet meer gerookt. En als iemand vroeg van joh moet je niet roken? Zei ik nee, ik rook niet meer. Ik ga nooit meer roken. Eén ding is zeker, ik ga echt nooit meer roken.

Ik ben Wilfred. Ik ben 53 jaar en van beroep ben ik vrachtwagenchauffeur. En ik rookte, omdat ik de hele dag de gelegenheid had om te roken, meer dan een pakje zware shag per dag. In september/oktober 2014 was ik er helemaal klaar mee en had ik besloten om mee te doen aan Stoptober.

Omdat op 27 september mijn shag op was, ben ik een paar dagen eerder gestopt en tot op de dag van vandaag ben ik er niet meer aan begonnen. En ik moet zeggen het voelt goed. En ik kan het, dus u kunt het ook.

Toen ik een jaar was gestopt met roken, was er op televisie een actie van Natuurmonumenten waarbij ik een boom heb gekocht en heb geplant. Die boom heb ik geschonken aan de kleinkinderen van mijn vriendin.

Inmiddels ben ik al bijna 1,5 jaar gestopt en voor mijn gezondheid heeft het alleen maar voordelen. Je hebt meer lucht, je beweegt makkelijker, je komt in het begin wel iets aan, maar daar kunt u ook wat aan doen om het er weer af te krijgen. Uw gezicht glanst, uw lichaam voelt anders aan. En om dat te bereiken zou ik maar stoppen.

Ik ben Maxine. Ik ben 29 en ik ben begonnen met roken toen ik 14 jaar was. Dat was omdat ik het stoer vond en spannend vond om iets nieuws te ontdekken. Mijn vriendinnen deden het ook allemaal, dus vandaar dat ik toen begonnen ben.

Ik kreeg op een gegeven moment griep en keelpijn, wat in combinatie met roken van een sigaret niet heel erg succesvol is. Toen had ik zoiets van: ik ga kijken hoe lang ik het volhoud om niet te roken. Dat is op een gegeven moment 3 dagen geworden en toen een week. Toen had ik zoiets van: ja, ik stop er gewoon mee.

Ik wilde ook graag kinderen. We hadden een kinderwens, mijn vriend en ik. En het is natuurlijk algemeen bekend ook dat het tijdens de zwangerschap echt heel erg slecht is om te roken. Dus ik wilde dat ook sowieso niet doen, dat wist ik al zeker. Maar daarom vond ik het een goed idee om dat van tevoren al te doen, zodat ik gezond de zwangerschap in zou kunnen gaan en de baby de meeste kans kon geven om gezond ter wereld te komen.

Mijn vriend rookte ook. Toen ik zwanger was rookte hij ook nog. Op een gegeven moment is hij stiekem gestopt. Hij wilde geen rokende vader zijn met een kinderwagen in de ene hand en de sigaret in de andere hand omdat hij ook gezond wilde zijn. En als hij zijn baby in zijn armen had, wilde hij gewoon ook fris ruiken en niet met rokerige handen de pasgeboren pure baby in zijn armen houden. Dus het feit dat mijn vriend niet meer rookte, dat heeft mij op, op zwakke momenten er ook wel doorheen gesleept.

Hallo, ik ben Samia. Ik ben 29 jaar en ik ben nu 1,5 jaar gestopt met roken.
Ik rookte 1,5 pakje sigaretten per dag. Ik ben wel vaker gestopt geweest met roken tijdens mijn zwangerschap. Maar de echte aanleiding dat ik wilde stoppen met roken is dat mijn vader is overleden aan longkanker. Toen ben ik gaan afbouwen met zuigtabletten en dat werkte echt heel goed. Daar heb ik wel mijn tijd voor genomen. Ik denk dat ik daar in totaal 3 maanden over heb gedaan. De eerste maand sigaretten afbouwen, dus ik rookte toen ook nog wel 2 à 3 sigaretten per dag.

De truc is echt niet eraan denken, ook niet aan het stoppen denken. Gewoon helemaal niet aan sigaretten überhaupt denken. Mijn handen trillen niet meer. Als ik ergens lang zit, heb ik niet zo’n knellend gevoel in mijn buik. Wat mij dus rustiger houdt, maar dus ook geconcentreerder. Dat knellende gevoel was dus rookdrang, maar dat weet je echt pas achteraf. Ik heb echt gedacht dat ik een angststoornis had. Nu ik ben gestopt met roken, sinds een paar maanden denk ik: het was echt roken, het was echt de nicotine.

Ik heet Maarten, ik ben 30 jaar en ik woon in Haarlem. Ik ben denk ik op mijn 13e/14e achter het fietsenhok begonnen met roken, op de middelbare school. Ik ben steeds gestopt en weer gaan roken.

Vooral als je net gestopt bent, dan denk je o nee, ik moet echt gaan roken weer, want ik kan eigenlijk niet zonder. Sociaal is het heel onhandig als je niet rookt. En ik heb volgende week dat feestje en dat is wel heel leuk als ik gewoon rook.
Maar dat soort gedachtes leerde ik steeds beter te negeren. En dus ik denk dat ik ondertussen wel een soort van expert van stoppen met roken ben.

En nu? Dat maakt het ook alweer moeilijk, want ik denk dat ik dan ook wel weer heel makkelijk begin, omdat ik denk dat ik heel makkelijk weer kan stoppen. Dat is ook weer zo’n valkuil.

Ik was weer begonnen toen ik toen ik bijna 30 werd. Ik werk veel in de zomer en toen de zomer voorbij was, viel er veel stress van me af. Toen ben ik weer gestopt. Het was een mooi moment dat ik even niet zoveel om handen had, maar gewoon rustig weer gezond ging leven en een beetje ging sporten en gezonder eten. Ik dacht altijd: ik ben een roker. Dat is mijn identiteit. Maar het is helemaal niet zo. Je kan gewoon alles doen wat je normaal doet, maar dan zonder te roken.

Ik ben Paul en ik ben begonnen met roken toen ik 12 was. Ik rookte van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat door. Ik was geen sociale of gezelligheidsroker, echt een flinke doorpaffer. Ik ben gestopt rond mijn 28e, weer begonnen op mijn 29e, weer gestopt op mijn 30e en weer begonnen op mijn 31e. Uiteindelijk ben ik gestopt op mijn 33e, omdat mijn vrouw in verwachting raakte van ons kind.

Ik wilde beslist niet dat mijn kinderen zouden roken. Wat ik geleerd heb is het verschil tussen stoppen met een volledige motivatie of stoppen met een halve motivatie. Alle keren dat ik gestopt ben met een halve motivatie vond ik het tobben. De laatste keer ben ik gestopt en was het geen enkel probleem. Ik heb er niet meer naar getaald, naar sigaretten.

Dus ik denk als je wil stoppen met roken dan moet je onderzoeken wat je nog steeds aantrekkelijk vindt in het roken. Dat is van alles. Ik was gehecht aan mijn merk bijvoorbeeld. Het is een goede vriend waar je even pauze mee neemt. Er zijn allerlei dingen waar we aan gehecht zijn. Ik in ieder geval. Dus dat moet je voor jezelf helder hebben als je wilt stoppen. Pas als je het daadwerkelijk helder hebt en je wilt echt stoppen, dan is het geen probleem.

Hoi, ik ben Melissa, 21 jaar oud. Ik heb een pakje per dag gerookt, misschien iets meer zelfs. En met op stap gaan nog veel meer.
Ik woon sinds een paar maanden op mijzelf. Ik kom erachter dat het heel veel geld kost en dat vind ik echt zonde. Dus dat is mijn reden waarom ik stop.

Ik ging op een dag naar de dokter en toen zag ik op een beeldscherm iets staan over stoppen met roken, dat je een cursus kan volgen met een groep. Ik ben gaan nadenken thuis en wilde meer informatie. Ik heb gebeld voor een afspraak en heb me ingeschreven voor de cursus, een groepscursus. In het begin moest ik wel lachen, want ik zag heel veel oudere mensen en dacht ojee. Maar het was supergezellig. Ze vonden het ook heel goed dat iemand van 21 jaar daar kwam. Want veel mensen willen misschien nog niet stoppen, maar ik wel, ik was er echt klaar voor. En het was ook echt heel leuk, want we motiveerden elkaar ook.

Sommigen hadden hele emotionele verhalen, dat ik dacht wow, dat is toch wel echt een goede reden om te stoppen. En ja, het was ook heel gezellig. Je had ook een maatje met wie je elke dag kon bellen. Als het dan even niet goed ging of tips en elkaar motiveerde en zo kwam je er wel doorheen.

Ik slikte ook medicijnen (pilletjes), dat heeft me ook goed geholpen. Na 2 weken was ik gestopt. Iedere week die ik gestopt was, hield ik ook bij, omdat ik zo trots op mezelf was. Ik ging dingen kopen voor in mijn huis en dat liet ik aan mensen zien: kijk dit heb ik gekocht omdat ik nou gestopt ben met roken. Hoeveel geld ik dan overhoud. En zo ging ik elke keer om de zoveel tijd mijzelf belonen. Ja, zo hield ik dat vol.

Ik ben Freddy en ik ben 92 jaar. En ik heb bijna mijn hele leven gerookt. Ik rookte zoveel, ik stak de ene sigaret na de andere aan. Maar ik inhaleerde niet, maar dat maakt niet uit. De stoom sloeg zowat uit mijn hoofd, het was verschrikkelijk.

Totdat ik op een gegeven moment een rare ziekte kreeg. Ik was op dat moment in Afrika. Ergens kwam bloed uit en ik dacht dat is geen goede zaak. Op een gegeven moment ging ik op mijn knietjes en zeg: God als ik geen kanker heb, rook ik nooit meer!
En ook als ik het heb, maar ik haal het dat ik blijf leven, dan graag wil ik U bedanken. En het is echt echt heel erg als je zoiets hebt.
Ik ben naar de dokter gegaan en ik had kanker en ik ben van de ene dag op de andere dag gestopt. Dit gebeurde in 1992/1993.

Omdat ik het aan iemand beloofd had die hoger stond dan ik. Misschien is dit een voorbeeld om er vanaf te komen. Dat je het aan iemand belooft waar je van houdt. Dat zou dan misschien wel eens een keertje voor een ander ook wel lukken.

Ik ben Romeo, ik ben 55 jaar oud. Ik ben gestopt vanwege een hartinfarct. Het is mij geadviseerd om met roken te stoppen. Ik rookte 10 shagjes per dag ongeveer. Ik ben zo geschrokken dat het hartinfarct mij is overkomen. Ik dacht: dat kan zo niet zo langer.

Na mijn hartinfarct ben ik door de cardioloog naar de rookstoppoli gestuurd. Ik werd gecoacht door mijn coach en dat is mij heel goed bevallen. Ik had veel sessies en we konden ervaringen met elkaar delen. Het heeft mij ontzettend geholpen.

Mezelf belonen: vrijdag ging ik naar de markt, een lekker visje halen voor mezelf en het gezin. Ze zeiden allemaal: pap, wanneer ga je stoppen? Ik denk: Dat komt nog wel. Dat zet je ook aan het denken. Ze vinden het prachtig dat ik gestopt ben.

Nadat ik gestopt ben, sportte ik 3 keer per week. Bewegen gaat me veel beter af. Mijn conditie is beter. Ik fiets veel.
Voorheen was trappen lopen een crime voor mij. En nu ga ik vliegend naar boven. En dat doet me heel goed.
Wie niet met roken wil stoppen is een sigaar.

Hoi, ik ben Francisca. Ik ben 48 jaar en ik ben inmiddels al 4,5 jaar gestopt met roken. Daar ben ik heel blij mee.

Hoe kwam dat nu dat ik stopte met roken?
Wij waren op Schiphol en kwamen terug van een leuke vakantie. Je zit dan een aantal uren in het vliegtuig en je komt het vliegtuig uit. Je komt op Schiphol en ik rook de rook van sigaretten. Ik denk oh, ik gooi mijn tas uit mijn handen en ik ren naar die rookruimte toe. Toen dacht ik: dit kan gewoon niet, dit is absurd. Roken mag niet je leven beheersen, het moet iets fijns zijn. Nou, dat was het niet meer.

Hoe ben ik gestopt?
Ik ben gestopt middels telefonische coaching en dat mag je 1 keer per week doen en dan 7 keer achter elkaar. En dat heeft mij enorm geholpen, want ze helpen je door de moeilijke momenten heen. Rokers en moeilijke momenten, dat weten we allemaal, dat is na het eten, want die zijn oh zo fijn. Dan kon ik de coaching bellen en dan stimuleerden ze mij weer om het te laten. En dat ging hartstikke goed. Maar mijn gouden tip is wel je moet er mentaal klaar voor zijn. Want als je er in je hoofd niet klaar voor bent, dan helpt eigenlijk geen één hulpmiddel. Maar mijn hulpmiddel was echt de coach. Perfect!

Mijn naam is Manuela, ik ben 53 jaar en ik ben in 2012 in de zomer gestopt met roken. De enige aanleiding die ik had was dat ik er gewoon genoeg van had. Ik wilde niet meer en eigenlijk heeft het me niet zoveel moeite gekost.

Het enige wat ik nu anders doe, is dat ik niet altijd meer bezig ben met roken. Ik denk er ook helemaal niet meer aan. En ook in het begin toen ik gestopt was, heb ik er helemaal niet zoveel aan gedacht.
Er waren bepaalde momenten, bijvoorbeeld af en toe na het avondeten. Dat ik dacht van: nou zou ik wel willen roken. Maar als je daar dan verder niets mee doet, dan is dat heel snel voorbij.

Het heeft voor mij persoonlijk qua gezondheid natuurlijk heel wat opgeleverd. Want het is veel gezonder om niet te roken dan wel. En qua moeite, dat heb ik bijna niet gehad, maar dat is natuurlijk voor iedereen anders.

Mijn naam is Suvada, ik ben 57 jaar oud. Ik heb 25 jaar gerookt. 2 Maanden geleden ben ik gestopt. Ik was aan het werk en moest buiten roken. Ik werk als receptioniste en ik moet altijd telefonisch bereikbaar zijn. Voor mij was het moeilijk om een plek te vinden waar ik rustig een sigaretje kon roken en ook gewoon bereikbaar was. Na de lunch ben ik naar beneden gegaan, een sigaret gerookt. Daarna kwam ik boven. Toen dacht ik eigenlijk waarom doe ik dat? Ik heb 2 kleinkinderen en elke keer als ik een sigaretje aansteek, stellen ze de vraag: Waarom rook je? En wanneer ga je stoppen? En daar kon ik geen antwoord op geven.

Mijn man is 20 jaar geleden aan longkanker overleden. In die periode heb ik gesprekken met de arts gehad. Hij zei tegen mij: Is het ook niet een reden voor jou om te denken: Ja, ik stop nu, want jij hebt gezien wat er met hem gebeurd is. Ze hebben een abductie gedaan. Die kanker van hem was echt puur van het roken. In die periode heb ik gezegd: Nee dat kan ik niet.

De gedachte dat als je het moeilijk hebt en dat 1 sigaretje roken je helpt, dat is gewoon echt iets wat niet waar is. Het is iets wat mensen echt denken. Maar in principe is het niet zo. Ik denk dat je je gewoontes moet doorbreken en je jezelf bezig houdt met je handen. Dat je niet de sigaret gaat aansteken. En dat jij veel actiever wordt met sporten. Dat zou je heel veel helpen.