Top menu

Skip to main content
Menu

Dit is de ervaring van Suvada

Suvada (57) kreeg van haar twee kleinkinderen telkens de vraag: waarom rook je? Daar wist ze geen goed antwoord op.

“Mijn naam is Suvada. Ik ben 57 jaar oud. Ik heb vijfentwintig jaar gerookt. Sinds twee maanden geleden, ben ik gestopt. Ik was aan het werk en moest ik buiten roken. En ik werk als receptioniste. En moet ik altijd telefonisch bereikbaar zijn. Voor mij was het moeilijk om een plek te vinden, waar kan ik een sigaretje rustig kon roken. Om ook bereikbaar te zijn. Na de lunch, ben ik naar beneden gegaan, sigaret gerookt. Het was 17 maart toen ik boven kwam. Toen dacht ik eigenlijk: ‘Waarom doe ik dat?’

Ik heb twee kleine kinderen. En elke keer als ik een sigaretje aansteek, stellen ze de vraag: ‘Waarom rook je?’ ‘En wanneer ga je stoppen?’. Daar kon ik geen antwoord op geven. Want mijn man is twintig jaar geleden, aan longkanker overleden. In die periode heb ik gesprekken met een arts gehad. Toen zei hij tegen mij: ‘Is het ook niet een reden voor jou om eventjes te denken: ‘Ja, ik stop nu?’ Want jij hebt gezien wat er met hem gebeurd is. En ze hebben een biopsie gedaan, en de kanker van hem was puur van het roken. Maar in die periode heb ik gewoon gezegd: ‘Nee dat kan ik niet’.

En die gedachte dat als je het moeilijk hebt, dat één sigaretje roken je helpt. Dat is gewoon echt iets, wat niet waar is! Het is gewoon iets wat mensen echt denken. Maar in principe is het niet zo.

En ik denk, om makkelijk te stoppen, om je gewoontes te doorbreken. En bedenken dat je bezig bent met je handen bijvoorbeeld. Dat je iets doet. Dat je niet een sigaret kan aansteken. En dat je gewoon veel meer actiever bent. Met sporten en zulke dingen. Dat zal je heel veel helpen.”

Deel deze pagina met familie, vriend(in) of collega's

Hulp in de buurt

Vul je plaats of postcode in en zie welke coaching er dichtbij is.

Zoek
Top